العالم - ایران
«اسماعیل بقائی» سخنگوی وزارت خارجه عصر امروز (سه‌شنبه ۱ اردیبهشت) با حضور در گفت‌وگوی تلویزیونی در شبکه خبر درباره آخرین وضعیت مذاکرات میان ایران و ایالات متحده با وساطت پاکستان گفت: تصمیم قطعی برای شرکت یا عدم شرکت در مذاکرات پاکستان هنوز گرفته نشده است.
بقائی با اشاره به اینکه دلیل این وضعیت بی تصمیمی نیست؛ گفت: دلیل آن پیام‌های متناقض، رفتارهای ضدونقیض و اقدامات غیرقابل قبول طرف آمریکایی است.
سخنگوی وزارت خارجه در ادامه این گفت‌وگوی تلفنی با طرح این پرسش که آیا ما بودیم که تفاهم برجام را نقض کردیم و خارج شدیم، گفت: یادمان نرود که در سال ۲۰۱۸، وقتی آمریکا خارج شد، ما به مدت یک سال کاملاً اجرا کردیم و پس از یک سال نیز به‌صورت پلکانی، یعنی هر دو ماه یک‌بار، برخی از تعهدات خود را کاهش دادیم. این نشانگر یک رویکرد مسئولانه و متعهد به تعهدات است.
وی در پاسخ به این پرسش که «پس از آنکه با یک دور مذاکره مواجه شدیم و این نقض‌های مکرر آتش‌بس و این وضعیتی که هم‌اکنون در آن قرار داریم، اساساً با چه منطقی می‌توان امیدوار بود که رفتن به دور بعدی مذاکرات نتیجه‌ای به دنبال داشته باشد؟» گفت: اولاً تعرض به کشتیرانی و تجارت آزاد در دریاها یک نقض بسیار خطرناک است، زیرا اگر این امر باب شود، اساساً آزادی دریانوردی به خطر می‌افتد. این اقداماتی که آمریکا انجام داده، نوعی راهزنی دریایی و دولتی است. وقتی این نکات را کنار هم می‌گذاریم، نیت و جدیت آمریکا زیر سؤال می‌رود.
بقائی ادامه داد: ما نه اینکه از قبل نمی‌دانستیم یا ندانیم که به آمریکا نمی‌توان اعتماد کرد، اما ببینید، ما در مرحله‌ای پس از نزدیک به ۴۰ روز دفاع جانانه از کشور و در شرایطی که واقعاً طرف مقابل به هیچ‌یک از اهداف خود نرسیده بود، علی‌رغم اینکه کم جنایت نکردند، تک‌تک عزیزانی که از دست دادیم، داغشان برای همیشه بر روح و روان ما سنگینی خواهد کرد. دارایی‌های ایرانیان را از بین بردند و بنابراین در این جنگ آسیب‌های زیادی به ما وارد کردند؛ رهبر ما را شهید کردند و فرماندهان عزیز ما را نیز، اما به آن هدفی که می‌خواستند نرسیدند، آن هم به‌واسطه مقاومت جانانه مردم.
سخنگوی وزارت خارجه ادامه داد: در یک برهه، میانجی‌ها وارد شدند و گفت‌وگو صورت گرفت و به نظر من تصمیم بسیار شجاعانه‌ای بود. این نیز بار دیگر نشان می‌دهد که رویکرد جمهوری اسلامی ایران مسئولانه است؛ هنگامی که به این تشخیص برسد که ورود به یک روند دیپلماتیک، به هر دلیلی و با توجه به مجموع شرایط، لازم و تأمین‌کننده منافع و مصالح ملی است.