العالم - سوریه
به گزارش روز دوشنبه روسیا الیوم، به دنبال ورود این تجهیزات سنگین به منطقه، صدها تن از اهالی جولان به سمت محل پروژه حرکت و با اقدامات میدانی این شرکت مقابله کردند.
بر اساس اعلام منابع محلی، در پی این تجمع، درگیری‌های شدیدی آغاز شد که چندین ساعت به طول انجامید و طی آن، شماری از بولدوزرها و حفارهای متعلق به این شرکت به آتش کشیده شد.
رسانه‌های عبری‌زبان نیز از مجروح شدن تعدادی از کارگران و نیروهای امنیتی شرکت در جریان این حوادث خبر دادند.
ساکنان منطقه تأکید دارند که پروژه توربین‌های بادی حدود ۳۵۰۰ دونم (۳۵۰ هکتار) از اراضی کشاورزی و باغ‌های سیب و گیلاس را با خطر نابودی مواجه می‌کند؛ علاوه بر این، توربین‌های مذکور پیامدهای زیست‌محیطی و بهداشتی ناشی از راه‌اندازی این به بار خواهد آورد.
اگرچه این پروژه پس از سال‌ها دادرسی قضایی، تاییدیه ارگان‌های رژیم صهیونیستی را دریافت کرده است، اما اهالی جولان همچنان به تحرکات مردمی خود برای جلوگیری از اجرای آن ادامه می‌دهند.
از نظر ساکنان منطقه، این پرونده از ابعاد اقتصادی فراتر رفته و به نبردی برای حفظ زمین، هویت و بقا در جولان تبدیل شده است.
هم‌زمان با این رویدادها، نیروهای اشغالگر به موج بازداشت‌های خود در رابطه با این اعتراضات ادامه دادند. در پی یورش نظامیان به شهرک‌های «مجدل شمس»، «مسعده» و «عین قنیه»، ۹ تن از روحانیون و جوانان منطقه توسط اشغالگران بازداشت شدند.
اهالی منطقه این بازداشت‌ها را تلاشی برای اعمال فشار، ایجاد رعب و وحشت و بازداشتن آن‌ها از ادامه مقابله با پروژه می‌دانند.
هفته گذشته نیز به دنبال به آتش کشیده شدن ماشین‌آلات و تجهیزات شرکت مجری پروژه، این موضوع بار دیگر جنجال‌آفرین شده بود؛ پروژه‌ای که رژیم صهیونیستی تلاش می‌کند آن را به زور در زمین‌های کشاورزی مردم جولان پیاده کند. در آن زمان، شرکت مذکور اعلام کرد که هشت تن از کارمندانش در جریان این ناآرامی‌ها مجروح شده‌اند.
ویدیوهای منتشر شده در فضای مجازی نیز آتش گرفتن تجهیزات این شرکت را در میان تنش و مقابله شدید اهالی جولان با اشغالگران به تصویر کشیده‌اند.
سابقه پروژه توربین‌های بادی در جولان اشغالی سوریه به سال ۲۰۰۸ بازمی‌گردد که شرکت‌های صهیونیستی مانند «می گولان» مطالعات خود را برای سرمایه‌گذاری در حوزه انرژی باد آغاز کردند.
این طرح از یک برنامه اولیه برای تولید ۴۰۰ مگاوات انرژی از طریق ۱۵۰ توربین با هزینه ۶۰۰ میلیون دلار، به پروژه‌ای ۷۰۰ میلیون شیکلی برای احداث ۲۱ توربین تبدیل شد که در اوایل سال ۲۰۲۰، علیرغم مخالفت‌های گسترده مردمی، مجوزهای نهایی و رسمی را دریافت کرد.
با ورود این پروژه به فاز اجرایی و میدانی در ژوئن ۲۰۲۳ (تیر ۱۴۰۲)، اعتراضات و تحصن‌های گسترده‌ای شکل گرفت که مقامات صهیونیست را مجبور کرد فاز سوم آن را به صورت موقت متوقف کنند؛ با این حال، در مه ۲۰۲۶ (اردیبهشت ۱۴۰۵) با تلاش دوباره شرکت برای ازسرگیری کار تحت تدابیر شدید امنیتی، درگیری‌ها بار دیگر شعله‌ور شد.