العالم - ایران
مجید نیلی روز چهارشنبه با انتشار پیامی در ایکس نوشت: در سالگرد حمله شیمیایی به شهر سردشت، طی نامهای با مخاطب آزاداندیشان آلمانی، پرسیدم: چگونه برخی شرکتها و عوامل صنعتی غربی دسترسی رژیم صدام به مواد و فناوری تولید سلاح شیمیایی را ممکن کردند و چرا سازوکارهای بینالمللی نتوانستند مانع این جنایت شوند؟
وی افزود: همچنین تصریح کردم که برای جلوگیری از تکرار چنین فجایعی، پاسخگو کردن عاملان و تأمینکنندگان این جنایت یک ضرورت است، نه یک انتخاب.
سفیر ایران در آلمان پیشتر نیز با انتشار پیامی بمناسبت سالروز فاجعه سردشت تأکید کرده بود که تاریخ علاوه بر عاملان مستقیم این جنایت، نقش تأمینکنندگان فناوری و تجهیزات و کسانی را که در برابر آن سکوت کردند، فراموش نخواهد کرد.
هفتم تیرماه سال ۱۳۶۶ رژیم بعث عراق با بهرهگیری از سلاحهای نامتعارف و ممنوعه شیمیایی و با حمایت قدرتهای استکباری، مردم بیدفاع سردشت را هدف قرار داد و فاجعهای انسانی را رقم زد که آثار آن همچنان بر زندگی مردم این منطقه سایه افکنده است.
در این بمباران شیمیایی چهار نقطه پرازدحام سردشت مورد هدف قرار گرفت و در این حمله ناجوانمردانه ۱۱۹ نفر از ساکنان غیرنظامی شهر شهید و بیش از هشت هزار نفر نیز در معرض گازهای سمی قرار گرفته و دچار مصدومیت شیمیایی شدند.
بمباران شیمیایی شهر مرزی سردشت فجیع ترین تهاجم شیمیایی بود که آثار و مشکلات منفی بسیاری به وجود آورد. این شهر اولین شهر قربانی جنگ افزارهای شیمیایی در جهان پس از بمباران هستهای هیروشیما نامیده شده است.