العالم - آسیا
نشریه هنگکنگی «آسیا تایمز» در گزارش خود، استدلال کرد که بحران (ایجاد شده از سوی آمریکا) تنگه هرمز نباید صرفا بهعنوان یک شوک نفتی برای کشورهای عضو اتحادیه کشورهای جنوب شرقی آسیا (موسوم به آسهآن) دیده شود، بلکه این مساله همزمان روایتی از پیامدهای انسانی و سنجهای از میزان آسیبپذیری اقتصادی کشورهای منطقه نیز بوده است.
براساس همین، برخلاف تصور رایج، بیشترین آسیب این بحران متوجه اندونزی نبوده، بلکه فیلیپین بیش از دیگر کشورهای جنوب شرق آسیا از تبعات آن رنج برده است.
درواقع، اندونزی به دلیل افزایش شدید بهای واردات نفت و خروج ارز، با سقوط ارزش روپیه(واحد پول این کشور) روبهرو شد؛ بهگونهای که نرخ برابری این ارز در ماه گذشته میلادی از سطوح ثبتشده در بحران مالی آسیا در سال ۱۹۹۷ نیز عبور کرد.
با این حال، کارشناسان تاکید کردهاند که شرایط کنونی با بحران ۱۹۹۷ تفاوت دارد، زیرا میزان بدهی دلاری بخش خصوصی بسیار کمتر است و کاهش ارزش پول ملی(این کشور) بیشتر به یک تعدیل دشوار اما قابل مدیریت در تراز پرداختها شباهت دارد تا آغاز یک فروپاشی بانکی.
آسیا تایمز، فیلیپین را «قربانی واقعی» مساله هرمز در آسهآن معرفی میکند؛ کشوری که تقریبا بهطور کامل به نفت منطقه خلیجفارس وابسته است و در عینحال از ذخایر راهبردی و ذخایر تجاری کافی سوخت برخوردار نیست.
همین مساله موچب شد تا مانیل را وادار کرد، اوایل بهار سال جاری، وضعیت اضطراری ملی در حوزه انرژی اعلام کند؛ اقدامی که با هدف مقابله با احتکار و دستکاری قیمتها و نیز حمایت از بخش حملونقل و معیشت شهروندان انجام شد.
با وجود این، تحلیلگران معتقدند این تصمیم تنها زمان خرید و مشکل ساختاری وابستگی انرژی این کشور را برطرف نکرد.
این نشریه هنگکنگی در ادامه گزارش خود به بهای گازوئیل در فیلیپین تا ماه ژوئیه که جز بالاترین نرخهای جهان قرار داشت اشاره و به نقل از کارشناسان خود بر نبود ذخایر راهبردی نفت و ضعف شبکه برق این کشور در جذب ظرفیتهای انرژی تجدیدپذیر تاکید کردند.
به گفته این رسانه، بهای سوخت از اواسط اردیبهشت تا تیر ماه سال جاری در جایگاههای فیلیپین تقریبا ۲ برابر قیمتها در مالزی، ویتنام و تایلند بود؛ تفاوتی که ناشی از ساختار واردات و نظام یارانهای متفاوت این کشورها بود.
درهمین حال، آسیا تایمز، لائوس را بهعنوان کشوری معرفی میشود که در آغاز بحران با وجود نداشتن تولید داخلی نفت، تعطیلی صدها جایگاه سوخت، افزایش بیش از ۱۰۰ درصدی بهای گازوئیل و حتی کاهش روزهای آموزشی مدارس، با مشکلات جدی روبهرو شد.
با این حال، صادرات مستمر فرآوردههای نفتی از تایلند، حتی در شرایطی که خود این کشور نیز با کاهش عرضه نفت خام مواجه بود، به تدریج شرایط را بهبود بخشید؛ بطوری که میان بانکوک و وینتیان (پایتخت لائوس) توافق رسمی برای تامین سوخت امضا کردند.
همچنین، لائوس با بازگرداندن مالیاتهای سوخت که در دوران بحران تعلیق شده بود، پایان وضعیت اضطراری را اعلام کرد.
این اقدامات از سوی تایلند درحالی رخ میدهد که این کشور به واردات برق از لائوس وابسته است و همکاری انرژی میان دو کشور رابطهای متقابل و سودمند برای هر دو طرف محسوب میشود.
براساس این گزارش، تجربه لائوس نشان داد که روابط اقتصادی و انرژی میان همسایگان میتواند به اندازه ذخایر نفتی در کاهش آثار بحران موثر باشد.
آسیا تایمز همچنین با اشاره به تحولات ژئوپلیتیکی منطقه، مینویسد که همکاریهای انرژی میان تایلند و لائوس با تنشهای مرزی تایلند و کامبوج و همچنین نقش چین در این معادلات بیارتباط نیست.
این رسانه تاکید دارد که چین ضمن فروش تجهیزات نظامی به هر ۲ کشور، تلاش کرده نقش میانجی را نیز ایفا کند و این رویکرد را راهی برای حفظ بازدارندگی و ثبات منطقهای میداند.