العالم - اختصاصی العالم
به گزارش "محمد البلبیسی" خبرنگار العالم از غزه؛ با نزدیک شدن به انتخابات در رژیم صهیونیستی، رقابت احزاب برای دستیابی به قدرت شدت گرفته است؛ اما در نوار غزه، فلسطینیان امیدی به هویت فرد پیروز، چه بنیامین نتانیاهو و چه دیگران، ندارند.
سال‌ها جنگ و محاصره، سرکرده های صهیونیست متعددی را در سرزمین‌های اشغالی به خود دیده است، اما رنج مردم غزه همچنان ادامه دارد؛ واقعیتی که تغییر چهره‌های سیاسی نتوانسته است آن را دگرگون کند.
از یورش‌ها و عملیات‌های نظامی در دوران آریل شارون، جنگ سال ۲۰۰۸ در زمان حکومت "ایهود اولمرت" و دوره‌های پیاپی تشدید تنش در دوران تصدی "بنیامین نتانیاهو" تا کابینه ی "نفتالی بنت" و "یائیر لاپید"؛ این سردمداران جنایتکار رژیم اشغالگر صهیونیستی یکی پس از دیگری آمده و رفته‌اند، اما قتل عام فلسطینیان همچنان ادامه دارد و خساراتهای مالی وجانی نیز هم چنان بر جای مانده است.
این واقعیت، مردم غزه را به این باور رسانیده است که تغییر نام‌ها و چهره ها لزوما به معنای تغییر سیاست‌ها نیست چراکه در غزه، زمان نه با سال‌ها، بلکه با مقیاس ویرانی‌هایی سنجیده می‌شود که در پی تجاوزات رژیم اشغالگر بر روی هم آوار و انباشته شده است.
به گفته ی این خبرنگار شبکه؛ طی دهه‌های متمادی و در دوران سرکردگی پیاپی صهیونیستها، نوار غزه بهایی سنگین و تکان‌دهنده از دهها هزار شهید، صدها هزار مجروح یا آسیب‌دیده گرفته تا صدها هزار واحد مسکونی که به‌طور کامل یا جزئی ویران شده‌اند، را پرداخت کزده است.
افزون بر این، این جنگ‌ها موجب تخریب گسترده زیرساخت‌ها و مراکز درمانی شده و صدها هزار فلسطینی را ناچار به تحمل آوارگی‌های مکرر نموده؛ آن هم در شرایطی که محاصره‌ای مداوم برقرار است و دسترسی به نیازهای اولیه زندگی به‌شدت تحلیل رفته است.
البلبیسی در پایان گزارش اختصاصی خود چنین افزوده است..
در غزه که جنگ آن را ویران کرده است، کانون توجه دیگر نه بر تغییر سرکردگان اسرائیل، بلکه بر تحولی بنیادین است که به رنج فلسطینیان پایان دهد که در میان این همه آوارها و سرپناه های موقت آوارگان، خواسته‌هائی روشن و شفاف دارند:
فلسطینیان بی پناه، خواستار توقف کشتار و ویرانی، رفع محاصره، گشایش گذرگاه‌های مرزی، و تضمین امنیت آوارگان و بازگشت به خانه‌های خود هستند... برای مردم نوار غزه، مسئله اصلی این نیست که چه کسی در انتخابات پیروز می‌شود؛ بلکه نیاز مبرم به پایان دادن به واقعیتی است که در آن رنج و مصیبتهایشان صرف‌نظر از اینکه کدام چهره‌های سیاسی در قدرت باشد؛ تداوم دارد.