العالم - فلسطین اشغالی
برنامه « العين الاسرائیلیه» در این قسمت همچنین به پیچیدگیهای مربوط به تشکیل کابینه و حملات جاری به نوار غزه پرداخت که جایگاه برجستهای در تحلیلهای رسانههای عبریزبان داشتهاند.
در چارچوب ارزیابی روند رویارویی میان ایران و ایالات متحده، در بحبوحه تحولاتی که بهسرعت در حال وقوع هستند، «علی مطر» پژوهشگر روابط بینالملل اظهار داشت که ایران با موفقیت به مرحلهای از «بازدارندگی متعارف» در برابر ایالات متحده گذار کرده است؛ وی این تحول را یک تغییر راهبردی مهم در مسیر این رویارویی توصیف کرد.
مطر توضیح داد که پیش از جنگ، ایران تلاش میکرد تا حد امکان از رویارویی نظامی مستقیم با ایالات متحده یا رژیم اسرائیل پرهیز کند. با این حال، با آغاز نخستین جنگ اسرائیل علیه ایران این رویکرد تغییر کرد و در نهایت تهران پیروز مناقشه بود.
این پژوهشگر عرب روابط بینالملل همچنین تاکید کرد که ایرانیان در جنگ دوم نیز پیروز میدان بودند؛ واقعیتی که نشاندهنده تحولی در ماهیت این رویارویی و محاسبات پیرامون آن است.
میمان برنامه خاطرنشان کرد که ایران با در اختیار داشتن موشکها و قابلیتهای نظامی جدید، خود را برای انجام جنگ نامتقارن آماده کرده و این راهبرد را همچنان دنبال میکند؛به گونه ای که این تدارکات منجر به تغییری کیفی در دکترین بازدارندگی ایران شده است؛ گذاری از رویارویی نامتقارن به سمت ایجاد معادلهای بازدارنده که بیشتر به معادله موجود میان دولتهایی با توانمندیهای نظامی همتراز شباهت دارد.
وی با اشاره به تجاوز آمریکا علیه ایران افزود که تهران در پاسخی مشروع به این تجاوز ، تمامی اهداف آمریکایی در منطقه را مورد حمله قرار داد؛ اما امروزه این معادله تغییر کرده است؛ ایران اکنون در پی آن است که خود را به عنوان قدرتی قادر به ایجاد بازدارندگی در برابر واشنگتن، تثبیت کند و این روند در بستر فرسایش قدرت پوشالی آمریکا در جریان این مناقشه، در حال وقوع است.
وی همچنین افزود که ایالات متحده، با وجود در اختیار داشتن ابزارهای قدرت و باقی ماندن به عنوان نیروی نظامی برتر جهان، در تحمیل خواستههای خود در میدان نبرد ناکام مانده است؛ واقعیتی که اکنون واشنگتن را وادار میسازد تا برای احیای آن قدرتی که در جریان این رویارویی تضعیف شده بود، تلاش کند.
مطر خاطرنشان کرد که ایران تدوین یک راهبرد بازدارندگی جدید را آغاز کرده است؛ رویکردی که از اتکا به توانمندیهای جنگ نامتقارن به سمت ایجاد یک معادله بازدارندگی در برابر ایالات متحده تغییر جهت داده است و این معادله بر روابط میان قدرتهای بزرگ نظامی حاکم است.
وی در پایان اظهاراتش تأکید کرد که اگرچه این امر به معنای تبدیل شدن ایران به یک «قدرت بزرگ» نیست، اما تأکید میکند که این کشور از قابلیتهای لازم برای ایجاد چنین نوعی از بازدارندگی برخوردار است؛ این وضعیت واشنگتن را ناگزیر میسازد تا محاسبات و راهبرد خود در قبال تهران را مورد بازنگری قرار دهد.