علم با عمل چه رابطه ای دارد؟

العالم _ زلال قرآن

علم (علوم حقیقیه الهیه) در بالاترین درجاتش هم، بدون عمل اَبتر است، و عمل هم زمانی مثمر ثمر خواهد بود که آثار علم مبتنی بر باور قلبی و یقینی در عمل انسان متجلی گردد.

و عمل به کلّ کارهای خوب یا بدی اطلاق می شود که به وسیله انسان صورت می گیرد، البته خوب یا بد بودن هر عملی به قرینه معلوم می شود، به طور مثال:

1 – در آیه 15 سوره مبارکه قصص:

«...فَوَكَزَهُ مُوسَىٰ فَقَضَىٰ عَلَيْهِ قَالَ هَـٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ عَدُوٌّ مُضِلٌّ مُبِينٌ»

ترجمه: (... موسی مشتی سخت بر آن دشمن زد، قضا را بدان ضربت او را کشت. موسی گفت: این کار از فریب و وسوسه شیطان بود (تا این کافر ظالم را با مؤمنی به قتال برانگیخت و عاقبت به هلاکت رسید) که دشمنی شدید شیطان وگمراه ساختن آدمیان به سختی آشکاراست)

که منظورازعمل دراین آیه، عمل بد یاعمل فاسد است.

2 – درآیه 38 سوره مبارکه نور:

« لِيَجْزِيَهُمُ اللَّـهُ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَيَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَاللَّـهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِحِسَابٍ»

ترجمه: (تا خدا در مقابل بهترین اعمال ایشان جزاء و ثواب کامل عطا فرماید و از فضل و احسان خویش برآنها بیفزاید، و خدا هر که را خواهد روزی بی ‌حد و حساب بخشد).
که در این آیه منظور از عمل، عمل خوب یا عمل صالح است.
پس هرعمل آدمی یا فاسد است یا صالح.