چرا بیان «اَشهَدُ اَنَّ مُحَمَداً عَبدُهُ وَ رَسولُه» در تشهد نماز اهمیت دارد؟

العالم - زلال قرآن

رسول به معنی فرستاده، و در اینجا مراد از رسول، پیامبرانی هستند که واسطه بین خدا و خلق او هستند و فضیلت و شرافت آنها در این است که خبر و بخشی از علم مطلق الهی نزد آنهاست، و از جانب خداوند مأمورند که با رعایت کامل امانتداری، پیام های خداوند رحمان را به بندگان او ابلاغ کنند و در اجرای فرامین الهی راهنما و هدایتگر مردم باشند.

حضرت محمد ابن عبدالله، که خاتم المرسلین و اشرف الانبیاء و سرآمد همه پیامبران الهی، و دین او (دین اسلام) کامل ترین دین است افضل و اعظم تمامی پیامبران است، و در بیان رفعت مقام او همین بس که:

اولاً - به گواه آیه 164 سوره مبارکه آل عمران:

« لَقَدْ مَنَّ اللَّـهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ»

ترجمه: (خدا بر اهل ایمان منّت گذاشت که رسولی از خودشان در میان آنان برانگیخت که بر آنها آیات او را تلاوت می‌کند و آنان را پاک می‌گرداند و به آنها علم کتاب (احکام شریعت) و حقایق حکمت می‌آموزد، و همانا پیش از آن در گمراهی آشکار بودند).

بعثت آن حضرت نعمت، رحمت و مِنّت بزرگی بر مؤمنان است، تا آنها بتوانند صِراط مستقیم عبودیت الهی و راه سعادت حقیقی را به درستی بشناسند، و با عمل دقیق به دستورات خداوند و احکام دین او به فلاح و رستگاری و سعادت حقیقی دنیا و آخرت برسند.

ثانیاً - به شهادت آیات 162 و163 سوره مبارکه انعام:

«قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّـهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ . لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَٰلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ»

ترجمه: (بگو: همانا نماز و طاعت و تمام اعمال من و حیات و ممات من همه برای خداست که پروردگارجهانیان است. که او را شریک نیست و به همین (اخلاص کامل) مرا فرمان داده‌ اند و من اول کسی هستم که تسلیم امر خدایم).

نبیّ گرامی اسلام حضرت محمد (ص)، عبد مُخلَص خداوند است که در اطاعت و انقیاد و تسلیم بودن در مقابل ذات اقدس الهی در بالاترین درجه در بین کلّ مخلوقات (کل انسان ها، مؤمنین، مسلمین و حتی انبیاء و اولیاء الهی) بوده است.

ثالثاً – در یک کلام حضرت محمد (ص)، خاتم النبیین، سیدالمرسلین، اشرف الانبیاء، خیر خلق الله، حبیب الله، صفی الله، امین وحی الله، صاحب مقام محمود، شافع روز قیامت و... بوده است.