العالم – ایران
شارل ابی نادر تحلیلگر و سرتیپ بازنشسته ارتش لبنان در مطلبی تحلیلی خود که در سایت العهد منتشر شد، نوشت: همزمان با مذاکرات غیرمستقیم سه شنبه بین ایران و آمریکا در ژنو، امام خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران هشدار دادند که ایران قادر به غرق کردن ناو هواپیمابر آمریکایی در حال حرکت در خلیج فارس است. مهمتر از این، ایشان اشاره کردند که خطرناک‌تر از ناو (اشاره به ناو هواپیمابر جرالد فورد)، سلاحی است که می‌تواند آن را به قعر دریا بفرستد.
آیا ایران واقعاً سلاح‌های موشکی یا غیرموشکی دارد که قادر به غرق کردن ناوهای هواپیمابر و ناوشکن‌های آمریکایی است؟
در واقع، شکی نیست که ناوهای هواپیمابر آمریکایی یا غیرآمریکایی به طور کلی از سطح قابل توجهی از حفاظت فنی و نظامی برخوردارند که باعث می‌شود در صورت هدف قرار گرفتن توسط موشک یا پهپادهای تهاجمی غرق نشوند یا به سرعت از خدمت یا از میدان نبرد خارج نشوند. دلایل متعددی برای این امر وجود دارد که مهمترین آنها این است که اساساً نوعی خودحفاظتی برای ناوها وجود دارد، زیرا فناوری ساخت ساختار آنها مبتنی بر ادغام قطعات یا اتاق‌های ایزوله و مستحکم از یکدیگر است به گونه‌ای که آسیب یا آتش‌سوزی ناشی از حمله به یکی از این اتاق‌ها نمی‌تواند به اتاق‌های دیگر سرایت کند و آسیب معمولاً فقط به اتاق هدف گرفته محدود می‌شود. علاوه بر این، انبارهای مهمات داخل آنها با بالاترین سطح حفاظت قوی تقویت شده‌اند.
اما چرا امام خامنه‌ای این سخن را بیان داشتند؟ و از نظر معنوی و از نظر نظامی-فنی چه اهمیتی دارد؟
اولا: از نظر معنوی، بیانات امام خامنه‌ای از مصداقیت و اعتبار بالایی برخوردار است. ایشان در جریان تجاوز نظامی علیه ایران در ژوئن سال گذشته تاکید کردند که رژیم اسرائیل «مجازات» خواهد شد و این امر بویژه در روزهای آخر نبرد اتفاق افتاد زیرا تل‌آویو، بئرالسبع و دیگر مناطق این رژیم با موشک‌های مؤثر مافوق صوت و موشک‌های ترکشی هدف قرار گرفتند و امکانات و توانمندیهای نظامی «اسرائیل» و آمریکا قادر به مقابله با آنها نبودند.
ثانیاً: از منظر علمی - فنی، وقتی ایران موشک‌های مؤثری از مدل‌های پیشرفته جهانی از نظر سرعت، برد، پارازیت، هدایت و قابلیت ترکشی شدن در مراحل نهایی قبل از رسیدن به اهداف خود دارد، طبیعی و منطقی است که برای داشتن موشک‌های زمین به سطح، سطح به سطح، زیرسطح به سطح یا زیرسطح به زیرسطح فکر کرده و اقدامات احتیاطی را انجام داده و برنامه‌ریزی کرده باشد تا از آنها در عرصه دریایی نزدیک به قلمرو خود از آب‌های دریای سرخ، خلیج عدن، خلیج عمان، دریای عمان و تنگه هرمز گرفته تا مجاورت سواحل غربی خود در دریای خلیح فارس استفاده کند.
یک نکته بسیار مهم که موفقیت ایران در هدف قرار دادن ناوهای هواپیمابر آمریکایی را تقویت و افزایش می‌دهد، مربوط به اثربخش نبودن ناوشکن‌هایی است که ناوهای هواپیمابر را در هرگونه رویارویی بین آمریکا-ایران در منطقه همراهی می‌کنند، زیرا قابلیت‌های این ناوشکن‌ها در مقابل نوع عملیات ایران تاثیری نخواهد داشت زیرا پدافند هوایی آنها با توجه به حملات ایران از راه دور تاثیری اساسی خواهد داشت و این پدافند هوایی در برابر موشک‌های ایرانی زیرسطحی نیز کاری از پیش نخواهند برد و ناوشکن‌های اژدرافکن نیز نخواهند توانست در این رویارویی علیه یگان های نظامی غیرمتعارف ایران کاری از پیش ببرند. ناوشکن‌های حامل موشک‌های تاماهاوک نیز فقط علیه اهداف زمینی ایران که از منطقه درگیری دریایی (روی سطح و زیر سطح) بسیار دور هستند، قابلیت استفاده خواهد داشت.