العالم – ایران
به گزارش شبکه خبری العالم، علی السّرّای، رئیس سازمان بینالمللی مبارزه با تروریسم در جمهوری فدرال آلمان، به مناسبت مراسم تشییع و خاکسپاری امام مجاهد شهید، حضرت آیتالله العظمی سید علی حسینی خامنهای (قدس الله نفسه الزکیه)، دلنوشتهای را در پایگاه خبری این شبکه منتشر کرد ؛ که با برداشتی از واقعه کربلا و نبرد امام حسین(ع) و یارانش با سپاه کوفه، با نثری ادبی و سرشار از احساس، به تجلیل از جایگاه والای آقای شهید ایران پرداخته ونوشت:
او در نبرد، جسور، شجاع و استوار بود؛ باوقار و برخوردار از هیبت و احترام؛ در میدان رزم، سهمگین و جنگاوری کارآزموده؛ و در هنگامهٔ کارزار، پرشور، مصمم و تسلیمناپذیر.
هرگز دچار تزلزل نشد — مانند جدش امام حسین (ع) — و آنگاه که فرومایگانِ بشریت علیه او متحد شدند، ذرهای تردید نکرد. از آمریکا و ناوگانهایش هرگز هراسی به دل نداشت، او نمی ترسید نه از صهیونیستها و نه از موشکهایشان. او استوار، سرافراز، ثابتقدم و آزاده ایستاد — و بهجای عقبنشینی،به پیش تاخت — حتی آنگاه که میدید تیرهایشان مستقیم به طرفش نشانه رفته است.
در کربلا فریاد زد: آیا مرا به مرگ تهدید میکنی، ای زنازاده ها؟
اگر از تو درباره آن سیدِ والامقام پرسیدند، بگو:
او برخاسته از کربلا؛ آمده تا غبار سالها را بزداید و ماهیتِ آن «جهاد» را آشکار سازد؛ سفری که در نیمروزِ روزِ دهم آغاز شد اما هنوز پایان نیافته است—و تا زمانی که در کالبدِ امت، نفسی برای نپذیرفتنِ ذلت و خواری باقی باشد، هرگز پایان نخواهد یافت.
اگر درباره امام خامنهای از شما پرسیدند، بگویید: او بندهای صالح بود که خداوند او را برگزید تا قطبنمای انقلابیون را تنظیم و عقربهاش را تثبیت کند و مسیر آن را به طرف دشمن جهت دهد؛ تا بدین وسیله صفها متحد و مستحکم گردند و برای نابودی «شیطان بزرگ» تلاش شود.
اگر درباره امام خامنهای از شما پرسیدند، بگویید:
او رهبری است دلبسته به حسین و مهدی، که هدایتِ حکومتی را به عهده داشته است که راه را برای اجرای عدالت الهی هموار میسازد؛ و بدینسان، مسیر تحقق وعده راستین خداوند را آماده میکند—وعدهای که امروز شاهد نشانههای ظهورِ مقدس آن هستیم.
برای من بسیار دردناک است که در سوگ تو، ای سرور و رهبرم، بنشینم. حمل تو بر دوش ما در تشییع پیکرات کار آسانی نیست؛ با این حال، آرامش ما در این است که می دانیم با انجام این کار، با حضور آمریکا خداحافظی میکنیم و تمام پایگاههای آن را در منطقه - یک بار برای همیشه - دفن میکنیم.
سرورم، خونِ تو پایگاهها و وجودشان را درهم کوبید؛ و ما سوگند میخوریم که حتی یک تن از آنان را زنده نگذاریم.
گویی صدای رعدآسای تو را میشنوم که بانگ برمیآوری: «اگر نجات دین محمد (ص) از چنگال استکبار جهانی در منطقه، تنها با مرگ من میسر میشود، پس —ای موشکها— مرا دریابید...»
سرورم... اگرچه حضور جسمانیتان از میان ما رخت بربسته، اما شما در وجود ما — در مسیر، رویکرد، اندیشه، مبارزه، «جهاد» و باورمان — همچنان زندهاید. طنین صدای شما در ضمیر ما زنده است؛ و ارادهمان را استوار میسازد و روحمان را بیدار میکند.
ای ابومجتبی، به تو میگویم
که این امانت در دستان مردانی استوار است؛ مردانی که کوههای زمین در برابرشان به لرزه میافتند، اما قدمهای شان هرگز نمیلرزد.
به خدا سوگند، این نبردی است که تا زمان سپردنِ پرچم به دستِ آن قهرمانِ مقدّر — یعنی پیشقراول و فرماندهِ کلِ جبههٔ الهیِ حق، مهدیِ موعود ما که جانهایمان فدای غبارِ زیرِ قدمهایش باد— ادامه خواهد یافت.
ای مولای من، ای فرزند فاطمه،
آنان تو را دور میبینند و ما تو را نزدیک؛
ای نور دیدگان و همدمِ جانها و دلها.
لعنت خدا بر ستمگران
گفتنی است، این دلنوشته در حالی منتشر میشود که میلیونها نفر از مردم ایران و دیگر کشورهای جهان، با حضور پرشور خود در مراسم تشییع، بار دیگر وفاداری خویش را به آرمانهای انقلاب اسلامی و آقای شهید ایران به نمایش گذاشتهاند.