اطلاعات نادرست رسانه‌های اسرائیلی درباره کمک های ارسالی غزه

العالم -فلسطین اشغالی

رژیم اشغالگر به جای حملات نظامی خشونت‌آمیز، سیاست کشتار و جنایت خود را با عنوان "شکار آزاد" ، جایگزین کرده‌اند. هواپیماهای جنگی در این روش، یک شهروند یا گروهی از شهروندان را با موشک‌های نسبتاً کوچک با قابلیت تکه‌تکه کردن بیشتر و بیشترین شمار شهید و زخمی، هدف قرار می‌دهند. هدف رژیم اشغالگر با این رویکرد تقریباً بی‌صدا، خاموش کردن صداهای خواستار پایان تجاوز و توقف ماشین کشتار فلسطینیان است .

کمک‌های بشردوستانه ابزار اسرائیل برای بازی با زندگی فلسطینیان

از جمله تاکتیک‌های دیگر رژیم اشغالگر، فریب سیستماتیک در مورد کمک‌های بشردوستانه‌ای است که به نوار غزه می‌رسد. برای مثال، اشغالگران ادعا می‌کنند که به تعداد کافی کامیون اجازه ورود به نوار غزه را می‌دهند، اما در واقع، همانطور که دفتر رسانه‌ای دولت چندین بار بیان کرده، فقط تعداد محدودی مجاز هستند.

در حالی که توافق آتش‌بس امضا شده در اکتبر ۲۰۱۵ روزانه ورود تقریباً ۶۰۰ کامیون ، حامل انواع مختلف کمک، سوخت، لوازم امدادی و سایر مایحتاج را تصریح کرده بود، اما مقامات اشغالگر فقط به ۱۸۰ تا ۲۲۰ کامیون، از جمله کامیون‌های تجاری، اجازه عبور می‌دهند و عمداً از ورود بسیاری از اقلام ضروری مورد نیاز مردم و آوارگان غزه جلوگیری می‌کنند.

کمک‌های رسانه‌ای و غیرضروری

پر واضح است است که شرایط وخیم انسانی در نوار غزه، شیوه زندگی خاصی را تحمیل کرده که ناشی از پیامدهای نسل‌کشی اسرائیل است. زیرا نسل‌کشی آنها را مجبور کرده از چیزهایی که زمانی برای بقا ضروری بودند، صرف نظر کنند، در حالی که همزمان نیاز آنها به سایر مایحتاج را افزایش می‌دهد. زیرا رژیم به ده‌ها کامیون نوشابه و شیرینی‌ اجازه ورود می دهد و همزمان ورود برخی از اقلام ضروری و مورد نیاز مانند گوشت، مرغ و تخم‌مرغ را ممنوع یا محدود می‌کند.

همچنین شمار کامیون‌های حامل سبزیجات اساسی مانند گوجه‌فرنگی، خیار و سیب‌زمینی را کاهش می‌دهد، در حالی که به کامیون های حامل میوه‌های لوکس و غیرضروری مانند نارگیل و آناناس اجازه ورود می‌دهد. این امر مردم غزه را همواره نیازمند کالاهای اساسی و ضروری کرده و موجب افزایش قیمت کالاها می شود.

رژیم اشغالگر همچنین از ورود کمک‌های امدادی و لباس‌های فصلی و ورود چادر برای آوارگان برای جایگزینی چادرهای فرسوده یا چادرهای فایبرگلاس به جای چادرهای برزنتی برای کاهش گرمای تابستان یا سرمای زمستان و ورود لباس تابستانی در هوای گرم و همچنین اجازه ورود دارو و لوازم پزشکی به شیوه‌ای انسانی را نمی‌دهد. علاوه بر این، ورود مصالح مورد استفاده در بازسازی، مانند سیمان، چوب و سنگ، را اکیداً ممنوع می‌کند و زندگی را برای مردم پس از نزدیک به سه سال جنگ و آوارگی، حتی فلاکت‌بارتر و دشوارتر می‌سازد.

نیازهای روزانه مردم غزه ده برابر بیشتر ازکمک های ارسالی

درباره ادعای رژیم اشغالگر باید گفت شمار زیادی کامیون اجازه ورود می‌دهد، حتی اگر ارقام دقیق باشند - که نیستند - این عدد نادرست و گمراه‌کننده شامل کامیون‌های تجاری می‌شود که بازرگانان برای آنها هزینه‌های گزافی می‌پردازند و شهروندان و آوارگان را بیشتر تحت فشار قرار می‌دهند.

دفتر رسانه‌ای دولت غزه با رصد کردن یک ماه، کمک‌های ماهانه اعلام کرد از ۱۸۰۰۰ کامیونی که قرار بود وارد شوند، تنها ۱۸۲۴ کامیون وارد شده . این بدان معناست که آنچه وارد نوار غزه می‌شود تقریباً ۱۰٪ از نیازهای بشردوستانه واقعی شهروندان را پوشش می‌دهد.

شکست آمریکا در مدیریت پرونده غزه

این واقعیت غم‌انگیز که مردم غزه تجربه می‌کنند، تنها به شرایط زندگی آنها محدود نمی‌شود. واقعیت سیاسی نیز به همان اندازه تاریک و ناعادلانه است. ورود کمیته اداری وابسته به شورای امنیت سازمان ملل متحد به نوار غزه، پس از آنکه جهان شاهد شکست سیاست ترامپ در مدیریت پرونده غزه بود، به منبع ناامیدی برای آنها تبدیل شده است. به طور خاص، این امر نشان دهنده شکست او در اعمال فشار بر اشغالگران اسرائیلی و وادار کردن آنها به اجرای تعهداتی است که بارها امضا یا توافق کرده است.

با توجه به دیدگاه اداری ترامپ درباره نوار غزه، می‌توان جانبداری کامل آمریکا از رژیم اشغالگر اسرائیل و همراهی با روایت‌های گمراه‌کننده آن و صرف نظر کردن از مراحل مختلف توافق آتش‌بس که در خدمت منافع اشغالگران است را به روشنی دید ، در حالی که نکات و بندهایی را که سعی در برآورده کردن حداقل نیازهای مردم ما در این برهه حساس دارند، نادیده می‌گیرد.

شورای صلح، شورایی برای سلب حقوق است

شورای صلح هیچ ارتباطی با صلح ندارد ، بلکه شورایی برای تضییع حقوق فلسطینیان و تحقق بخشیدن به تمایل رژیم اشغالگر برای محو آرمان فلسطین است . که به عنوان تقلیل مسئله از یک مسئله سیاسی - حق مردم فلسطین برای تعیین سرنوشت خود و تأسیس کشورشان - به یک مسئله بشردوستانه تلقی می‌شود که بزرگترین دستاورد آن تحویل کمک و غذا به اهالی غزه‌ است.

شکست آمریکا دراداره غزه پس از جنگ، اولاً در فقدان اختیار تیم آمریکایی برای اعمال فشار بر اشغالگران برای اجازه ورود کمیته اداری، که مورد قبول ایالات متحده و جامعه بین‌المللی است، برای اداره غزه مشهود است. زیرا ورود این کمیته به معنای حق اسرائیل برای ایجاد وضعیت امنیتی یا انسانی متفاوت از وضعیت فعلی است، چیزی که اشغالگران در این مرحله نمی‌خواهند.

فلسطینی‌های آواره علیرغم چشم‌انداز امنیتی و سیاسی تیره ایجاد شده توسط اشغالگران در نوار غزه، برای ایجاد واقعیتی تلاش می‌کنند که به آنها کمک کند در سرزمین خود باقی بمانند و طرحهای آوارگی و ریشه‌کن کردن خود را خنثی کنند.