نتیجه افراط وتفریط درتوجه به علوم اعتباری و مواهب مادی دنیائی

العالم ـ زلال قرآن

با توجه به دونکته زیر:
نکته اول - لازمه توجه دائم و مستمربه ذات اقدس الهی، عدم دلبستگی و وابستگی به غیرخداست.
نکته دوم - بطورطبیعی فکر و ذهن آدمی دریک زمان واحد فقط می تواند به یک جا و یک چیزمعطوف باشد.
پس :
1 - اگر فکرانسان فقط به علوم غیرالهی ومواهب مادی دنیائی حاصل ازآنها معطوف باشد، این امربتدریج موجب غفلت او ازخدا و قیامت وسعادت حقیقی اش می شود و او را از لذت معنوی دنیا وآخرت محروم می سازد.
2 - اگر او رُهبانیت پیشه کند و با تارک الدّنیا شدن فقط به کسب علوم ومعارف حقّه الهیه وعبادت مشغول شود امکان بقا واستمرارحیات را ازخود دریغ خواهد کرد.
3 - اگر با رعایت اعتدال، عمده توجه خود را به ممارست و مجاهدت در راه کسب علوم حقّه الهیه معطوف نماید و درحد ضرورت وبرای رفع نیازهای واقعی خود (بدورازافراط و تفریط) مطابق ضوابط شرعی به کسب مواهب مادی برای حفظ بقا واستحکام حیات وتقویت بنیانهای معنوی اش بپردازد، قطعاً درصراط مستقیم الهی مستقرمی شود واین امکان را بدست می آورد که با حرکت صحیح و سالم درآن، به درجه بالای قرب الهی و وصول به بهشت رضوان او و دستیابی به فلاح و رستگاری وسعادت دنیا و آخرت توفیق یابد ان شاءَالله.