در قرآن کریم گناه به چه معانی آمده است؟

العالم_زلال قرآن

واژه عصیان :
عصیان به معنی نافرمانی و خروج از اطاعت خداوند است، چنانکه در بخش آخر آیه 121 سوره مبارکه طه آمده:
«... وَعَصَىٰ آدَمُ رَبَّهُ فَغَوَىٰ»
ترجمه: (... و آدم نافرمانی خدای کرد و گمراه شد).
و عاصی به معنی طغیانگر و کسی است که با فرمان خدا به مخالفت برخاسته است، چنانکه در آیه 44 سوره مبارکه مریم با بیان:
« يَا أَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطَانَ إِنَّ الشَّيْطَانَ كَانَ لِلرَّحْمَـٰنِ عَصِيًّا»
ترجمه: (ای پدر، هرگز از شیطان فرمان نَبر که شیطان سخت با خدای رحمان مخالفت و عصیان کرد)
مورد اشاره قرارگرفته است.
واژه معصیت :
معصیت به معنی گناه و عمل کردن بر لاف دستورات خدا و رسول الله (ص) است، چنانکه درآیه 9 سوره مبارکه مجادله :
« يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا تَنَاجَيْتُمْ فَلَا تَتَنَاجَوْا بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَتِ الرَّسُولِ وَتَنَاجَوْا بِالْبِرِّوَالتَّقْوَىٰ وَاتَّقُوا اللَّـهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ»
ترجمه: (ای کسانی که ایمان آورده‌ اید، شما هر گاه با هم، سخنی به راز گویید هرگز بر بزهکاری و دشمنی و مخالفت رسول نگویید بلکه بر نیکویی و تقوا راز به میان آرید و ازخدا که به سوی او محشور خواهید شد بترسید و پرهیزکار شوید).
تاکید شده که مسلمین و مومنین مجاز به معصیت رسول الله و بیان سخن ناصواب نسبت به آن حضرت نیستند، به همین سبب خداوند سبحان نسبت به عقوبت مرتکبین چنین اعمالی در قیامت هشدار داده است.