آیا یأس از رحمت الهی جایز است ؟

العالم_زلال قرآن

باب توبه همیشه به روی گناهکاران باز است، و هیچگاه نباید انسان از رحمت الهی ناامید باشد.
به شهادت آیات 53 و54 سوره مبارکه زمر:
« قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّـهِ إِنَّ اللَّـهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ . وَأَنِيبُوا إِلَىٰ رَبِّكُمْ وَأَسْلِمُوا لَهُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ»
ترجمه: ((ای رسول رحمت) بدان بندگانم که (به عصیان) اسراف بر نفس خود کردند بگو: هرگز از رحمت (نامنتهای) خدا ناامید مباشید، البته خدا همه گناهان را (چون توبه کنید) خواهد بخشید، که او خدایی بسیار آمرزنده و مهربان است . و به درگاه خدای خود به توبه و انابه باز گردید و تسلیم امر او شوید پیش از آنکه عذاب به شما فرا رسد و هیچ نصرت و نجاتی نیابید).
باب توبه به درگاه الهی همیشه باز است، به همین جهت خداوند رحمان از سر رحمت واسعه خویش به رسول الله (ص) فرموده: به بندگانم بگو، از رحمت من ناامید نباشید و پیش از آنکه عذاب بر شما نازل گردد به درگاه خدا توبه کنید.
خداوند توبه بندگان گناهکار را می پذیرد :
خداوند رحمان از باب رحمت واسعه خود توبه بنده عاصی و گناهکار را قبول می کند و گناهان او را می بخشد، چنانکه درآیه 17 سوره مبارکه نساء با بیان:
« إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّـهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولَـٰئِكَ يَتُوبُ اللَّـهُ عَلَيْهِمْ وَكَانَ اللَّـهُ عَلِيمًا حَكِيمًا»
ترجمه: (محققا، خدا توبه آنهایی را می‌ پذیرد که عمل ناشایسته را از روی نادانی مرتکب شوند و پس از آن به زودی توبه کنند، البته خدا آنها را می ‌بخشد و خدا (به مصالح خلق) دانا و آگاه است).
تصریح فرموده که هرکس از روی جهل و نادانی (و به علت آگاه نبودن به حرام بودن فعلی که انجام می دهد) و یا به دلیل غلبه هوی و هوس و شهوات و خواهش های نفسانی و تحت تاثیر خدعه و فریب شیاطین (جِنی و انسی) به انجام اعمال سیّئه و معصیت مبادرت کند، ولی بعد از علم به مسئله (خروج از جهل) و خروج از سلطه نفس امّاره و شیاطین به فوریت توبه نماید، خداوند رحمان هم از سر رحمت واسعه خود، توبه او را می پذیرد و با درگذشتن از گناهان، او را می بخشد و مورد لطف و رحمت خویش قرارمی دهد.