العالم - زلال قرآن
هرگاه آدمی به اراده و اختیار خویش، فقط از قوه شهویه متابعت نماید و فقط به آن قوه و امیالش توجه کند، بطور طبیعی عملاً عقل و دیگر قوا را در خدمت قوه شهویه در می آیند و از آنجا که در چنین حالتی جز به خور و خواب و شهوت و امیال حیوانی خود توجه ندارد، طبیعتاً افعال او مثل حیوانات و آثار وجودی او شبیه چهار پایان خواهد بود، چنانکه در بخش آخر آیه 179 سوره مبارکه اعراف با بیان:
«...أُولَـٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولَـٰئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ »
ترجمه: (... آنها مانند چهار پایانند بلکه بسی گمراه ترند، آنها همان مردمی هستند که غافل اند).
بدان تصریح گردیده است. و زمانی که فقط تحت تاثیر قوه غضبیه باشد، مانند درندگان عمل می کند و بدنبال ظلم و عداوت و بغض و کینه خواهد بود و با بی رحمی با سایر انسان ها برخورد می کند.
و هنگامی که فقط از قوه وهمیه پیروی کند، درصدد فتنه و فساد و مکر و فریب بوده و مظهر آثار شیطانی خواهد بود.
اما اگر انسان تبعیت از عقل را برگزیند و سعی کند سایر قوای وجودش را تحت فرمان آن درآورد، رفتار مطابق اوامر الهی از او صادر می شود و آثار فرشتگان و قُدسیان از اعمال و شخصیت او ظاهر خواهد شد.
بطور کلی: هرگاه آدمی با اراده و اختیار تابع یکی از قوای وجود خود شود، مقهور حکم آن می گردد و آثاری که از وجود او ظاهر می شود متاثر از همان قوه خواهد بود.