پیروی از هواهای نفسانی انسان را به چه سرنوشتی دچار می کند؟

العالم _ زلال قرآن

انسان اسیر هوای نفس، اگر به مطلوب دنیائی خود برسد به مرور دچار کبر و غرور و منیت و خود شیفتگی و خود پسندی و خود پرستی می گردد که نتیجه قهری آن کفر و شرک و نفاق و غفلت از خدا و آخرت و قیامت و ابتلا به عذاب شدید جهنم خواهد بود.

و اگر در راه وصول به مطلوب دنیائی خود شکست بخورد و به آن دست نیابد، با شعله ور شدن آتش خشم و غضب و کینه در وجود او، زمینه های عداوت ورزی در قلب او ایجاد شده و به تزویر و مکر و خدعه و نیرنگ روی می آورد که حاصل آن، هم تضییع حق الناس است و هم ضایع کردن حق الله، که ظلمی مضاعف بوده و عذاب مضاعفی را هم در پی خواهد داشت.

از آنجا که انسان موجودی است مختار، که میتواند با پذیرش وسوسه های هوای نفس و ولایت شیطان، خود را اسیر اغواهای آنها کرده و با غفلت از خدا و قیامت، راه سقوط به درّه هلاک را پیش گیرد، یا با پذیرش عاقلانه دعوت حضرت حق سبحانه و تعالی، زمینه های تقویت هر چه بیشتر قوای عقلی خویش را فراهم سازد و با استقرار در صراط مستقیم الهی راه کمال عقل و مسلط کردن آن بر هواهای نفسانی را انتخاب نموده و راه صعود به مقام رفیع قرب الی الله را پیش پای خویش هموار نموده و با رستگاری خود را به سعادت حقیقی برساند ان شاءَ الله.