دنیا گرایی چه تاثیر سوئی در تقرب به خداوند دارد؟

العالم - زلال قرآن
آیات زیر:
1 – آیه 20 سوره مبارکه حدید:
« اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِي الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطَامًا وَفِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّـهِ وَرِضْوَانٌ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ»
ترجمه: (بدانید که زندگانی دنیا به حقیقت بازیچه‌ای است طفلانه و لهو و عیّاشی و زیب و آرایش و تفاخر و خودستایی با یکدیگر و حرص افزودن مال و فرزندان. در مثل مانند بارانی است که گیاهی در پی آن از زمین بروید که برزگران (یا کفار دنیاپرست) را به شگفت آرد و سپس بنگری که زرد و خشک شود و بپوسد. و در عالم آخرت (دنیا طلبان را) عذاب سخت جهنم و (مؤمنان را) آمرزش و خشنودی حق نصیب است و باری، بدانید که زندگانی دنیا جز متاع فریب و غرور چیزی نیست).
2– آیه 14 سوره مبارکه آل عمران:
« زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَاءِ وَالْبَنِينَ وَالْقَنَاطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْأَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ذَٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَاللَّـهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَآبِ»
ترجمه: (مردم را حبّ شهوات نفسانی، از میل به زنها و فرزندان و همیان‌هایی از طلا و نقره و اسبهای نشان دار نیکو و چهار پایان و مزارع در نظر زیبا و دلفریب است، (لیکن) اینها متاع زندگانی (فانی) دنیاست و نزد خداست منزل بازگشت نیکو).
بیانگر این حقیقت اند که دنیا طلبی و دلبستگی و وابستگی به زخارف فانی دنیای مادی و زرق و برق های فریبنده آن (اعم از: مال و ثروت، مقام و شهرت، زن و فرزندان و...) که موجب غرور و فریب و لهو و لعب و سرگرمی به آنها و وسیله عیّاشی و فخر فروشی و خود بینی و خود ستائی و ... گردیده و سبب می شوند که آدمی چشم و گوش خود را به روی حقایق عالم ببندد و با غفلت از خدا و قیامت و حتی فراموش کردن سعادت حقیقی خویش، برسر راه تقرب به خداوند سبحان مانع جدی ایجاد می نماید و سعادت حقیقی خویش را با عذاب جهنم سوزان معاوضه کند.