درچه شرایطی نمازگزار تسبیح گوئی مخلوقات را درک می کند؟

العالم ـ زلال قرآن

کسی که به درک حقیقت سبحان الله برسد، تسبیح مخلوقات عالم مذکور در آیات زیر:
1 – آیه 1 سوره مبارکه صف:
« سَبَّحَ لِلَّـهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ»
ترجمه: (هر چه درآسمانها و زمین است همه به تسبیح و ستایش خدای عالم که مقتدر و حکیم است مشغولند).
2 – بخش اول آیه 7 سوره مبارکه غافر:
« الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ...»
ترجمه: (فرشتگانی که عرش (با عظمت الهی) را بر دوش گرفته و آنان که پیرامون عرشند به تسبیح و ستایش حق مشغولند...).
3 – آیه 75 سوره مبارکه زمر:
« وَتَرَى الْمَلَائِكَةَ حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيلَ الْحَمْدُ لِلَّـهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ»
ترجمه: (و (درآن روز) فرشتگان (رحمت) را مشاهده کنی که گرداگرد عرش (با عظمت الهی) در آمده و به تسبیح و ستایش خدایشان مشغولند و میان اهل بهشت و دوزخ به حق حکم شود و (همه زبان به حمد خدا گشایند و) گویند: سپاس و ستایش خاصّ خدای یکتا پروردگارجهانیان است).
را به حقیقت درک کرده و به یقین باورمی کند که تمامی مخلوقات عالم هستی وفرشتگان مقرّب الهی، درحالی که فارغ ازتمامی ماسوی الله محو جمال جمیل خداوند علیّ کبیرو تسلیم محض فرمان اویند، پروانه وارحول عرش اعظم الهی درگردش اند وبطوردائم ولاینقطع به تسبیح وتنزیه وتحمید ذات اقدسش مشغولند.