العالم ـ ایران ـ سیاسی
بررسی نقش سرویسهای امنیتی خارجی در آشوبهای اخیر کشور موضوع اصلی دویست و سومین شماره روزنامه اینترنتی «صدای ایران» است.
آنچه این روزها در تهران و بعضی دیگر از شهرهای ایران در جریان است نه یک اعتراض یا حرکت مردمی بلکه ترکیبی از اقدامهای ضدامنیتی است که توسط تروریستهای وابسته به سرویسهای امنیتی بیگانه بهخصوص موساد و آشوبگران مسلح و شورشی صورت میگیرد. آشوبگرانی که از بستر فشار معیشتی و نارضایتی اقتصادی سوءاستفاده کرده و خائنانه در خدمت طرح ضدامنیتی دشمن قرار گرفتهاند.
به همین جهت است که عقبۀ اجتماعی معترضین در روزهای اخیر به تدریج از این هستههای ضدامنیتی فاصله میگیرند. فارغ از کسانی که از روی غفلت با این پروژه همراه شدهاند اما تکلیف جمهوری اسلامی با هستههای ضدامنیتی روشن است.
دست دخالت خارجی در سطوح مختلف امنیتی، اطلاعاتی و رسانهای به وضوح در این اقدامات مشهود است. نشانهها و علائم آنقدر واضح است که حتی مرور آنها هم صحنه را برای هر ناظر منصف بیرونی هم روشن میکند. تعدادی از گروهکهای تروریستی تجزیهطلب که در پشت مرزهای کشور کمین کردهاند و سالهاست در آرزوی جدا کردن بخشی از خاک ایران عزیز هستند حالا به تحریک بعضی سرویسهای امنیتی بیگانه به تکاپو افتادهاند تا دست ناپاک خود را به حریمهای شهری و ترور و کشتار شهروندان برسانند. در سوی دیگر، بروز نشانههای آشوب در روزهای نخست چنان بعضی از مقامات رژیم صهیونی را به وجد آورد که عنان از کف داده و بعضا با زبان فارسی از آشوب و ناامنی حمایت کردند.
بعضی هستههای رسانهای و جنگ روانی وابسته به دشمن صهیونی حتی تا جایی پیش رفتند که وقیحانه به تئوریپردازی ترور و تخریب پرداخته و وندالیسمِ وحشی علیه شهر و شهروند ایرانی عملی متمدنانه خواندند و هنوز هم میخوانند؛ از تخریب ابنیه و اماکن عمومی و وسایل امدادی گرفته تا زنده زنده سوزاندن خانم پرستار جوان در یک مرکز درمانی و سلاخی نیروهای مدافع امنیت که سدی محکم در برابر خشونت وحشیانۀ آنارشیستی و داعشگونۀ این تیمهای تخریب شدهاند.
نکته جالب توجه دیگر آنکه همان شبکه رسانهای که در ایام جنگ ۱۲روزه به حمایت از تجاوز نظامی دشمن میپرداخت و آن را موجه و معقول جلوه میداد حالا تمامقد در خدمت پروژۀ تروریستی سرویسهای امنیتی دشمن در آمده است. دشمن که در جنگ ۱۲روزه از معبر فشار و تجاوز نظامی به در بسته خورده حالا تمام اردوگاه اطلاعاتی، امنیتی و رسانهای خود را برای انتقام از ملت ایران بسیج کرده است. مردمی که حاضر نشدند در معرکۀ جنگ ۱۲روزه جانب متجاوز را بگیرند. بیجهت نیست که بعد از ضربۀ نیروهای مسلح حالا به سراغ مردم و انسجام اجتماعی آمدهاند.
صحنه آنقدر واضح شده که دیگر برای هر فردی بیرونی هم مشخص است انتهای این پروژۀ ضدامنیتی به دشمن میرسد. طرحی که امیدش را هم به دخالت قوای خارجی گره زده است. مشخص است که که کلیات و جزئیات این طرح به قلم بیگانه و در آن سوی مرزها نوشته شده. این تروریسم مسلحانه اگر به قدر ارزنی امید به ریشه دواندن در داخل ایران داشت اینچنین به مغازله با بیگانه نمیپرداخت. صرفا قدری زمان لازم بود تا باطن این حرکت کور، خودش را عیان کند که حالا کرده است.
حالا که عرصه روشنتر از هر زمان دیگری است تکلیف با ادامۀ پروژۀ آشوب با محوریت تروریستهای موساد و آشوبگران مسلح هم روشن است: «همه بدانند! جمهوری اسلامی با خون چند صد هزار انسان شریف روی کار آمده؛ در مقابل کسانی که تخریبگرند، جمهوری اسلامی کوتاه نخواهد آمد، مزدوری بیگانگان را تحمّل نمیکند!»