۷۸ سال مقاومت فلسطینیان برای زمین و زیتون؛ اشغالگران درختان را پیش از برداشت محصول ریشه‌کن می‌کنند

العالم - فلسطین اشغالی

"رایه عروق"خبرنگار العالم مستقر در شهر جنین اشغالی در آغاز گزارش تصویری خود از دشت "عرابه" در جنوب این شهر، و گفتگو با برخی از کشاورزان فلسطینی این بخش از سرزمین اشغالی؛ چنین روایت می کند ...

"حاج نصرت الفاری" اغراق نمی‌کند وقتی می‌گوید درختان زیتون برایش از فرزندانش عزیزترند؛ چرا که طی ۷۸ سال، فلسطینیان برای دفاع از زمین و درختان زیتون خود شهید شده‌اند.

خبرنگار ما می افزاید" مقامات اشغالگر با صدور دستورهای نظامی، فرمان تخریب و ریشه‌کن‌کردن بیش از ۳۱۰ هزار هکتار از پوشش گیاهی را صادر کرده‌اند؛ مساحتی که معادل ۹۸ درصد از پوشش گیاهی دشت‌های شهرک‌ها و روستاهای عرابه، یعبد، عجه و عنزه در جنوب جنین است و هدف از این اقدام، افزایش دامنه کنترل بر دو سوی جاده‌های اصلی و گسترش میدان دید ارتش رژیم اشغالگر و شهرک‌های صهیونیستی است و "اسامه الحج احمد"؛یکی از کشاورزانی است که اشغالگران تأسیسات تجاری او را تخریب کرده‌اند و زمینش نیز در معرض تخریب و ریشه‌کنی قرار دارد.

او تصریح کرده است "اشغالگران با شتاب در تلاش‌اند کنترل همه آنچه متعلق به فلسطینیان است را در دست بگیرند و درخت زیتون، به‌طور خاص، پیوندی تاریخی با صاحبش دارد؛ یک فلسطینی با آن زندگی می‌کند و برای حفظ آن جان می‌دهد؛ اما بولدوزرهای تخریبگر "اسرائیل"، تنها چند هفته پیش از موعد برداشت محصول، به سراغ این درختان آمده‌اند وهمه را از بین برده اند".

گفت‌وگو با "ناصر الفاری"، یکی از صاحبان این زمین‌های کشاورزی زیتون کاری شده

"ناصر الفاری" به خبرنگار ما می گوید:

"این درخت، عشق من است... من عاشق زیتونم... این درخت را مثل یکی از فرزندانم بزرگ کرده‌ام؛ برای من از بچه‌هایم عزیزتر است... به خدا قسم، به اندازه‌ای که برای زیتون‌ها زحمت می‌کشم، برای بچه‌هایم زحمت نمی‌کشم."

او در پاسخ به این پرسش که آیا حاضر است زمینش را ترک کند، می‌گوید: "از این زمین بروم؟ امکان ندارد... من چهار پسر و دو دختر دارم... به خدا اگر همه‌شان جلوی چشمم بمیرند، از این زمین بیرون نمی‌روم."

وی همچنین درباره ریشه خانواده‌اش می‌گوید "ما اینجا کوچ کرده ایم .. اصل ما از حیفاست... وقتی آمدیم، در چادر زندگی می‌کردیم... همین‌جا زیتون کاشتیم... نه حیوانی داشتیم و نه وسیله دیگری... مادرم آب را از چاه روی سرش می‌آورد و با آن این درخت‌ها را آبیاری می‌کرد."

این کشاورز 66 ساله با اشاره به درگیری با نیروهای اشغالگر ادامه می‌دهد:

"به او گفتم اگر دستور داری، یکی از ما را بکش؛ بچه‌هایم را بگیر اما درخت‌های زیتون را رها کن... آن سرباز اسرائیلی گفت: دستور است... گفتم این درخت‌ها از منی که در این کشور زندگی کرده‌ام، سزاوارتر به زندگی اند"... در تمام عمرم چنین ظلمی ندیده‌ام. هر کاری آنها می‌کنند، ما بیشتر به زمینمان می‌چسبیم...اینجا درخت‌های زیتون را از دو طرف دارند می‌کَنند.. ما زمین‌های کشاورزی و زیتون داریم و همه اینها در معرض خطر است... یعنی دیگر چیزی برای ما باقی نمانده است."

او در ادامه تأکید می‌کند "وقتی دیگر چیزی برایمان در این سرزمین باقی نماند، از چه چیزی باید زندگی کنیم؟ این زیتون، غذای مردم است. برای ما هم فصل برداشت است؛ زیتون برای ما یک فصل مهم زندگی است..آنها امروز نشسته‌اند و درخت‌ها را از ریشه در می آورند و این یعنی نابودی زندگی یک کشاورز... اگر همین حالا برویم محصول را بررسی کنیم، دیگر روغنی در آن نیست... اگر دو هفته زودتر می‌رفتیم، شاید روغن داشت؛ اما امروز دیگر روغنی ندارد."

در پایان این گزارش خبری آمده است..

"اشغالگران در حالی با شتاب تلاش می‌کنند کنترل همه دارایی‌های فلسطینیان را در دست بگیرند که درخت زیتون، به‌طور ویژه، پیوندی تاریخی با فلسطینیان دارد؛ فلسطینیان با آن زندگی می‌کنند و برای حفظ آن جان می‌دهند ... اما ماشین‌های تخریب اشغالگران، تنها چند هفته پیش از موعد برداشت محصول، زودتر از موعد به سراغ درختان زیتون آمده‌ و آنها را از ریشه در آورده و تحریب می کنند".