العالم - فلسطین اشغالی
جنگ اخیر نشان داد که زیرساختهای حیاتی رژیم صهیونیستی، از جمله نیروگاههای برق و تأسیسات آبشیرینکن، در شمار نقاط آسیبپذیر این رژیم قرار دارند.
خبر تکان دهنده اخیر تعطیلی پنج تأسیسات آبشیرینکن در پی شکوفایی جلبکها و آلودگیهای ناشی از فاضلاب غزه، پرسشهایی را درباره میزان آمادگی اسرائیل در برابر تهدیدات غیرنظامی و طبیعی برجای گذاشته است. مقامات اسرائیلی نیز از شکنندگی سیستمهای خود در شرایط اضطراری سخن گفتهاند.
شبکه ۱۲ اسرائیل گزارش داد که آلودگی فاضلاب ناشی از غزه، خسارتهای واردشده به تأسیسات آبشیرینکن را تشدید کرده است.علت اصلی تعطیلی این تأسیسات، نگرانی از آسیبهای فیزیکی ناشی از تجمع جلبکهای رود نیل در تجهیزات بود.در واکنش به این بحران، سازمان آب اسرائیل دستور داد آبرسانی به کشاورزان جنوبی که بر اثر تعطیلی تأسیسات قطع شده بود، از سر گرفته شود؛ اما این آب از کجا تأمین شد منابع جایگزین مانند دریاچه طبریه و چاههای آب زیرزمینی که نشان میدهد اسرائیل برای جبران کمبود، مجبور به برداشت از ذخایر راهبردی خود شده است، نه اینکه مشکل اصلی تعطیلی آبشیرینکنها حل شده باشد.
گالیت کوهن، مدیرکل پیشین وزارت حفاظت از محیط زیست اسرائیل و پژوهشگر ارشد مؤسسه مطالعات امنیت ملی، نسبت به میزان آمادگی این رژیم در شرایط اضطراری ابراز تردید کرده است.
وی که اکنون ریاست صندوق اقلیم اسرائیل را برعهده دارد، اذعان داشته که در حادثه اخیر به وضوح شکنندگی سیستمهای خود را مشاهده کردند.
کوهن هشدار داده که ۸۰ درصد از مصرف آب شهری اسرائیل به تأسیسات آبشیرینکن وابسته است و این میزان اتکا، نقطهضعفی حیاتی محسوب میشود.
۸۰ درصد از مصرف آب شهری اسرائیل به تأسیسات آبشیرینکن وابسته است
کوهن هشدار داده که ۸۰ درصد از مصرف آب شهری اسرائیل به تأسیسات آبشیرینکن وابسته است و این میزان اتکا، نقطهضعفی حیاتی محسوب میشود.
به گزارش هاآرتص، با وجود مدیریت بهنسبت کارآمد بخش آب، اسرائیل در برابر پدیدههای پیشبینینشده کاملاً آسیبپذیر باقی مانده است.
کوهن توضیح داده که پیش از قطع آب منازل، راهکارهایی مانند کاهش سهمیه آب کشاورزی هرچند با تأثیر منفی بر امنیت غذایی و ممنوعیت آبیاری پارکها قابل اجراست، اما این اقدامات صرفاً مسکنهای موقتی هستند که ریشه بحران را حل نمیکنند.
سازمان آب اسرائیل نیز در تلاش است با بازگشایی چاههای محلی بستهشده، ذخایر اضطراری ایجاد کند، اما این چاهها سالهاست به دلیل آلودگی غیرقابل استفاده هستند و احیای آنها زمانبر و پرهزینه خواهد بود.نهادی به اصطلاح مردمنهاد موسوم به «آدام تیوا و دین» در اسرائیل هشدار داده که اسرائیل میلیاردها دلار صرف حفاظت فیزیکی و سایبری تأسیسات آبشیرینکن میکند، اما تهدیدهای سادهای مانند آلودگی دریا را نادیده گرفته است.
این سازمان تأکید کرده که مصونیت آبی در گرو تنوعبخشی به منابع است، اما دولت اسرائیل سالهاست از تصویب طرح جامع بازسازی آبهای زیرزمینی خودداری کرده است.
این سازمان نسبت به بستهشدن چاههای متعدد بدون هیچ اقدامی برای احیا، هشدار داده و اعلام کرده که «دیگر دیر شده است» و اسرائیل برای جبران این کوتاهیها با مشکل جدی مواجه خواهد شد.(سازمان آب اسرائیل از هفته گذشته، مخازن ذخیره آب آشامیدنی را در نزدیکی دروازه دمشق در قدس اشغالی نصب کرد. این اقدام بخشی از آمادهسازیهای اضطراری پس از تعطیلی موقت پنج تأسیسات از شش تأسیسات آبشیرینکن دریایی اسرائیل بود.)
تصاویر ماهوارهای از سواحل اسرائیل، نواری خاکستری-سبز را نشان میدهد که از ساحل غزه تا مرکز اسرائیل امتداد یافته و نشاندهنده آبهای گلآلود ناشی از شکوفایی جلبکهاست.
این نوار از ۲۵ آگوست تا ۱ سپتامبر به اوج خود رسید و علت اصلی قطع شدید آب، تجمع جلبکهای سرگردان از رود نیل عنوان شده که تهدید به واردکردن خسارتهای فیزیکی به تأسیسات میکردند.
این پدیده نشان میدهد که چگونه یک عامل طبیعی ساده میتواند کل شبکه آبی یک رژیم را مختل کند.
کوهن در بخش دیگری از گزارش، بر نقش فاضلابهای تصفیهنشده غزه در تشدید بحران تأکید کرده و گفته است که آبهای آلوده غزه باعث تشدید تأثیر جلبکها بر تأسیسات شد و احتمالاً بدون این آلودگی، خسارتها بسیار کمتر میبود.
او تأکید کرده که رسیدگی به وضعیت غزه نه تنها به نفع ساکنان آن، بلکه در درجه نخست به نفع همه اسرائیلیهاست، اما این اعتراف تلاشی برای توجیه ناتوانی اسرائیل در کنترل آلودگیهای ناشی از غزه است.
کوهن در پایان تصریح کرده که مشکل اصلی، کیفیت نامطلوب آب نیست، بلکه ترس از آسیبهای جدی به خود تأسیسات است؛ آسیبی که میتواند آنها را برای مدت طولانی از کار بیندازد و این دقیقاً همان نقطهضعفی است که اسرائیل از آن هراس دارد.
بر اساس گزارشهای جروزالم پست، خبر تعطیلی پنج تأسیسات آبشیرینکن اسرائیل به دلیل شکوفایی جلبکها کاملاً صحت دارد. این رویداد از اواخر مردادماه آغاز شد و یکی از بیسابقهترین بحرانهای آبی این رژیم در سه دهه اخیر محسوب میشود که نشان از آسیبپذیری شدید زیرساختهای آبی دارد.
تنها یک آبشیرین کن اسرائیل کاملا فعال است
اسرائیل در مجموع شش تأسیسات بزرگ آبشیرینکن در سواحل مدیترانه دارد. بر اساس جدیدترین گزارش که دیروز شنبه منتشر شد، دو تأسیسات عسقلان و اشدود در جنوب همچنان به طور کامل تعطیل هستند و از ۳۰ آگوست غیرفعال باقی ماندهاند.
سه تأسیسات سورک A، سورک B و پالماخیم در مرکز به صورت نیمهفعال و با ظرفیت کمتر از حداکثر کار میکنند و تنها تأسیسات الخضیره در شمال بدون اختلال به فعالیت خود ادامه داده است.
سازمان آب اسرائیل با استفاده از منابع جایگزین مانند دریاچه طبریه و چاههای آب زیرزمینی، تلاش کرده کمبود ناشی از بحران را جبران کند، اما این اقدامات نشاندهنده استیصال این رژیم در مواجهه با بحرانی است که ریشه در سالها بیتوجهی به تنوعبخشی منابع آبی دارد.
مقامات اسرائیلی در شرایطی از بهبود تدریجی شرایط در روزهای آینده سخن میگویند که کارشناسان صهیونیست معتقدند این بحران تنها یک هشدار اولیه است و با توجه به گرمایش جهانی و افزایش دمای آب دریا، پدیدههای مشابه با شدت بیشتری تکرار خواهند شد.