العالم - ایران
متن کامل این صحبتهای عباس عراقچی وزیر امور خارجه کشورمان به این شرح است:
مایلم بیانیهای درباره موضع جمهوری اسلامی ایران در قبال وضعیت جاری، بهویژه وضعیت در تنگه هرمز و پیرامون آن، ارائه کنم.
در این نوبت به پرسشها پاسخ نخواهم داد، زیرا بیانیه من به موضوعات مرتبط خواهد پرداخت و موضع ایران را بهروشنی منتقل خواهد کرد.
اول: درباره تجاوز آمریکا و اقدامات غیرقانونی مستمر آن:
جمهوری اسلامی ایران بار دیگر بر تعهد راسخ خود به حقوق بینالملل، منشور ملل متحد و دیپلماسی تأکید میکند.
این تعهد از طریق مذاکراتی که به انعقاد برجام، اجرای آن و تلاشهای مستمر ایران برای پیگیری دیپلماسی طی دو سال گذشته منجر شد، به اثبات رسیده است؛ حتی در شرایطی که ایران با اقدامات تجاوزکارانه آمریکا و اسرائیل مواجه بوده است.
ایالات متحده مسیر مخالف را برگزید: تجاوز، تهدید، ترور، جنگ اقتصادی و بیاعتنایی آشکار به حقوق بینالملل و منشور ملل متحد.
در جریان تجاوز آمریکا و اسرائیل علیه ایران، بیش از پنج هزار نفر کشته شدهاند، از جمله صدها زن و کودک.
آنها با ترور رهبر معظم ایران، در کنار دیگر مقامهای ارشد سیاسی و نظامی، مرتکب جنایتی فاحش و نقض آشکار حقوق بینالملل شدند.
مناطق مسکونی، مدارس، بیمارستانها، تأسیسات انرژی، تأسیسات ورزشی، اماکن فرهنگی، زیرساختهای حملونقل و دیگر اموال و اهداف غیرنظامی مورد اصابت قرار گرفتهاند.
کشتار بیش از ۱۶۸ دانشآموز و معلم در میناب، حمله با مهمات خوشهای به ورزشگاه لامرد، بمباران منازل مسکونی در قشم با بمبهای ۲ هزار پوندی و حمله موشکی به یک مراسم عروسی در کوهستکِ سیریک، تنها برخی از نمونههای مستند هستند.
با این حال، رئیسجمهور ایالات متحده از تریبون مجمع عمومی، همراه با نخستوزیر جنایتکار اسرائیل، تلاش کردند واقعیتها را تحریف کرده و جای قربانی و متجاوز را معکوس کنند.
ایالات متحده و رژیم اسرائیل نمیتوانند اقدامات جنایتکارانه خود علیه مردم ایران را تطهیر کنند.
ایالات متحده اکنون محرومیت اقتصادی را بهعنوان ابزاری برای مجازات جمعی و اجبار سیاسی به کار میگیرد.
این کشور عمداً آسیبهای شدید و قابل پیشبینی به مردم ایران وارد میکند و مستقیماً حقوق بنیادین آنان، از جمله حق حیات، سلامت، دارو و غذا را نقض میکند.
این دیپلماسی نیست. این اجبار و تروریسم اقتصادی است.
این امر نقض فاحش و مستقیم اقدامات موقت الزامآوری است که دیوان بینالمللی دادگستری در تاریخ ۳ اکتبر ۲۰۱۸ دستور آن را صادر کرد.
دوم: درباره برنامه هستهای صلحآمیز ایران
اتهامات تجدیدشده درباره برنامه هستهای صلحآمیز ایران، سیاسی هستند و جایگزینی برای ارزیابی فنی و حقوقی محسوب نمیشوند.
این ادعا که ایران در آستانه دستیابی به سلاح هستهای قرار دارد، یک دروغ بزرگ است که اسرائیل نخستین بار در سال ۲۰۰۳ آن را مطرح کرد و ایالات متحده و کشورهای اروپایی از آن زمان تاکنون آن را تکرار کردهاند.
ایران از سال ۱۹۷۰ بهعنوان یک طرف متعهد به پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای (NPT) بوده و طی چندین دهه تحت نظارت گسترده آژانس بینالمللی انرژی اتمی قرار داشته است.
ایالات متحده نمیتواند بهطور معتبر مدعی دفاع از عدم اشاعه باشد، در حالی که به تأسیسات هستهای صلحآمیز تحت پادمانهای آژانس بینالمللی انرژی اتمی حمله میکند؛ آن هم در نقض آشکار تعهدات بینالمللی خود.
سوم: درباره وضعیت در تنگه هرمز و پیرامون آن:
ایران همچنان به کشتیرانی ایمن و امن متعهد است.
اما امنیت دریایی را نمیتوان از طریق اقدامات نظامی بیشتر، تهدید، محاصره یا اجبار اقتصادی احیا کرد.
تا ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، تنگه باز بود.
ناامنی حاکم بر تنگه هرمز و اختلال در کشتیرانی دریایی، نتیجه مستقیم اقدامات تجاوزکارانه ایالات متحده و رژیم اسرائیل است.
نمیتوان یک کشور را بمباران کرد، آن را به نابودی تهدید کرد، محاصره دریایی و اقدامات قهری علیه آن اعمال کرد و انتظار داشت امنیت و کشتیرانی بهطور خودکار احیا شود.
مسئولیت همچنین بهطور کامل متوجه آن دسته از دولتهای منطقهای است که با بیاعتنایی فاحش به اصل حسن همجواری و در نقض تعهدات بینالمللی خود تحت منشور ملل متحد، با در اختیار گذاشتن قلمرو، پایگاههای نظامی، حریم هوایی و زیرساختهای لجستیکی و اطلاعاتی خود در اختیار متجاوزان، تجاوز را امکانپذیر و تسهیل کردند.
چهارم: درباره تفاهمنامه و مسیر پیش رو:
در پی مساعی جمیله پاکستان و حمایت قطر، ایران و ایالات متحده در تاریخ ۱۷ ژوئن تفاهمنامه اسلامآباد را امضا کردند.
بر اساس بند ۵، ایران متعهد شد ترتیبات لازم را برای تسهیل عبور ایمن کشتیها فراهم کند.
ایران بلافاصله گفتوگوهای فنی با سلطنت عمان را با هدف اجرای این تعهد و بازگرداندن تردد دریایی به سطح پیش از جنگ آغاز کرد.
ظرف دو هفته از اجرای تفاهمنامه، تردد دریایی به حدود ۶۰ درصد سطح پیش از جنگ بازگشته بود.
با این حال، اقدامات یکجانبه بعدی آمریکا و اقدام نظامی آن، اجرای تفاهمنامه را نقض و مسدود کرد.
ایالات متحده بهجای استفاده از سازوکارهای حلوفصل اختلافات پیشبینیشده در تفاهمنامه، به تجاوز نظامی متوسل شد. ایران درِ دیپلماسی را باز نگه داشته است.
طی دو سال گذشته، ایران بهطور مستمر و با حسن نیت وارد مذاکرات شده است.
با این حال، ایالات متحده در هر نوبت با سوءنیت پاسخ داده و بهجای دیپلماسی، به تجاوز نظامی متوسل شده است.
این تجربیات، بیاعتمادی عمیقی نسبت به ازسرگیری مذاکرات بدون تضمینهای معتبر در برابر تکرار چنین اقداماتی ایجاد کرده است.
بنابراین، ایران موضع خود را بهروشنی اعلام کرده است.
ایران از طریق قطر، یک برنامه مشخص هفتروزه را به ایالات متحده منتقل کرده است.
اگر شرایط لازم فراهم شود، تنگه میتواند بازگشایی شود و عبور و مرور عادی دریایی ظرف هفت روز از سر گرفته شود.
اکنون انتخاب با ایالات متحده است.
ایران اجبار، تهدید یا ارعاب را نمیپذیرد؛ و ایران تحت فشار از حقوق حاکمیتی خود دست نخواهد کشید.
سازمان ملل متحد برای جلوگیری از جایگزین شدن «قانون گرگ» به جای حاکمیت قانون بینالمللی ایجاد شد. منشور اختیاری نیست.
حاکمیت مشروط نیست. دیپلماسی تسلیم نیست؛ و صلح را نمیتوان از طریق تهدید به نابودی بنا کرد.