"فاطمه عواضه" خبرنگار العالم در گزارشی از شهر مرزی قصیر گفت: اینجا، برای زندگی مناسب نیست. عناصر مسلح با ویران کردن این شهر جایی را برای زندگی باقی نگذاشته اند؛ اما ماجرای "ابوایلیان" دقیقا از میان همین آوارها و همین "عدم زندگی" آغاز می شود.
این مرد هشتاد ساله که در تمام دو سال گذشته حاضر نشد خانه خود را در قصیر ترک کند در برابر کسانی که به پیرمردان هم رحم نمی کردند ایستادگی کرد؛ وی زنده مانده است تا ماجرای شهری را بازگو کند که عناصر مسلح آن را با خاک یکسان کرده اند و چیزی جز او را که آخرین رمق شهر است، بر جای نگذاشتند.
" ابوایلیان " به خبرنگار العالم گفت: ما شرایط بسیار سختی داشتیم، اعضای خانواده از هم جدا شدند و در معرض تهدید و قتل قرار گرفتند .. عناصر مسلح به نظام توهین می کردند و فرزندان ما را بردند و آن ها را سربریدند و کودکانمان را یتیم کردند. عده ای از آن ها ما را تهدید می کردند و می گفتند شما مسیحی هستید بنابراین حتی کودکان شما را نیز باید سر ببریم.
پیرمرد همه چیز را به خاطر دارد، او به همراه همسرش زهره که در کنارش باقی مانده بود با اندک غذا سپری کردند .. همسر شصت ساله ابوایلیان با چشم خود شاهد منهدم شدن خانه شان به دست عناصر مسلح بود به همین سبب سقف یکی از اتاق ها را که نیمه ویران شده بود، برای باقی ماندن برگزید و زیر آن " نیم سقف " جان خود و شوهرش را حفظ کند.
" ام ایلیان " به خبرنگار العالم گفت: هر وقت صدای گلوله و رگبار می شنیدم، فکر می کردم که زندگیم به آخر رسیده است و در تنهایی خواهم مرد.
ام ایلیان از ارتش سوریه که عناصر مسلح را از القصیر بیرون راند، تجلیل و قدردانی کرد.
" ایلیان " دختر این زن و شوهر که در خارج از کشور به سر می برد، پس از هشت ماه بی خبری از پدر و مادر خود سرانجام آن ها را در آواره های القصیر زنده یافت.
ایلیان به خبرنگار شبکه العالم گفت: آن ها را زنده و سالم یافتم و این مهم ترین چیز برای من است. خدا ارتش سوریه را حفظ کند .. خدا هر کس که سوریه را یاری کرد، حفظ کند.
وی ابراز امیدواری کرد که سوریه به سرعت هر چه تمام تر از این بحران خارج شود.
این نخستین و آخرین داستانی نیست که در ماجرای پاکسازی شهرهای سوریه از عناصر وابسته به گروه های تروریستی و مسلح روایت می شود.
15-12:03
26