چرا خداوند اجازه دعا کردن را به بندگان خود داده است؟

العالم - زلال قرآن
دعا به معنی دعوت کردن، خواندن، و استمداد طلبیدن ازخداوند، یکی ازعظیم ترین موهبت های الهی درحق بندگان است تا انسان که به گواه آیه 28 سوره مبارکه نساء:

« يُرِيدُ اللَّـهُ أَنْ يُخَفِّفَ عَنْكُمْ وَخُلِقَ الْإِنْسَانُ ضَعِيفًا»
ترجمه: (خدا می ‌خواهد کار بر شما آسان کند، که انسان ضعیف خلق شده است).

در برابر وظائف بسیار سنگینی که خداوند بر او مقرر فرموده موجود ضعیفی است، و به هدایت بخش اول آیه 91 سوره مبارکه انعام:

« وَمَا قَدَرُوا اللَّـهَ حَقَّ قَدْرِهِ ...»
ترجمه: (وآنها خدا را آن گونه که باید، نشناختند ...).

توان لازم برای ادای حقوق حضرت حق سبحانه و تعالی و انجام به حق وظیفه بندگی خدا آنگونه که شایسته مقام عظمت و کبریائی اوست را ندارد، بتواند با استفاده ازموهبت بزرگ دعا و اعلام آمادگی برای پذیرش دعوت الهی خود را برای ادای تکالیف عبودیت و بندگی آماده نماید، و دلیل عمده اینکه هر بنده ای از بندگان خداوند موظف به دعا کردن و استمداد طلبیدن از پیشگاه الهی است همین است .