چرا طهارت همه جانبه شرط بهره مندی از نورانیت نماز است؟

العالم - زلال قرآن

برای بهره مندی از نورانیت نماز، هم طهارت بدن و لباس و مکان نماز، و هم نفس و روح نمازگزار باید از آثار آلودگی ها و پلیدی ها (گناه و معصیت و تعلقات مادی دنیائی و سهو و غفلت از خدا) پاک و مطهر باشد تا نماز او بتواند بستر عروج او بملکوت اعلی و کمالات معنوی و مقام قرب الهی قرار گرفته و نمازگزار را به حقیقت نماز برساند و از نورانیت نماز بهره‌مند نماید.
به بیان دیگر: همانطور که حسب آیات 77 تا 79 سوره مبارکه واقعه، شرط دستیابی به حقیقت آیات قرآن کریم و برخورداری از نورانیت آنها، پاکی و طهارت ظاهر و باطن است، شرط بهره مندی از نورانیت کلمات و جملات و اذکار نماز و دستیابی به حقایق مستتر در آنها و وصول به رحمت بی انتهای خداوند رحمان (قرب الهی) هم، پاک بودن و طهارت همه جانبه (ظاهر و باطن) خواهد بود، چرا که، با توجه به حدیث شریف قدسی که در آن خداوند سبحان فرموده:
« من در تمام عالم وجود نمی گنجم، ولی در قلب بنده مؤمنم می گنجم»
پاکی محض (ذات اقدس الهی ( جز در ظرف پاک و مطهر(قلب انسان مُزّکی و مؤمن و مخلص) جای نمی گیرد، و تا ظرف وجود انسان پاک و مطهر نباشد امکان دسترسی او به فیض اقدس الهی و رحمت واسعه او وجود نخواهد داشت، لذا پاکی و طهارت ظاهر و باطن ضرورت حتمی برای قبولی نماز و وصول نمازگزار به حقیقت نماز و قرب به خداوند سبحان است، که هر کس به فضل الهی بدان توفیق یابد، غرق در لذت‌های معنوی حاصل از اُنس و اُلفت با خداوند رحمان خواهد شد، و غیر مطهرین را به ساحت قدس الهی راهی نیست.