منظور از نعمت الهی چیست؟

العالم - زلال قرآن

نعمت، بخشی از رحمت الهی است که نصیب هر کس بشود موجب وصول او به خیر و فلاح و رستگاری و سعادت دنیا و آخرت می گردد.

حسب آیه 34 سوره مبارکه ابراهیم:

« وَآتَاكُمْ مِنْ كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّـهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ»

ترجمه: (و از انواع نعمتهایی که از او درخواست کردید به شما عطا فرمود، و اگر نعمتهای (بی انتهای) خدا را بخواهید به شماره آورید هرگز حساب آن نتوانید کرد، (با این همه لطف و رحمت خدا) باز انسان سخت ستمگر و کفرکیش و ناسپاس است).

گستره نعمت های الهی آن قدر وسیع است که شمارش آنها هرگز ممکن نیست، و نعمت هدایت های الهی (چه تکوینی و چه تشریعی) از بزرگ ترین آنهاست، چرا که به گواه بخش آخر آیه 231 سوره مبارکه بقره:

« وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّـهِ عَلَيْكُمْ وَمَا أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنَ الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهِ وَاتَّقُوا اللَّـهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّـهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ»

ترجمه: (و به یاد آرید نعمت خدا را که به شما لطف فرمود و (به خصوص نعمت بزرگ) کتاب آسمانی و حکمت الهی را که به شما فرستاد و شما را به اندرز آن بهره‌مند گرداند، و از خدا پروا کنید و بدانید که خدا به همه چیزآگاه است).

بهره مندی از این نعمت عظیم خداوند رحمان انسان را به تقوای الهی که ارفع مقامات معنوی است می رساند، و این همان نعمتی است که خداوند رحمان به «انعمت علیهم» ارزانی داشته و نمازگزار آن را از خداوند سبحان تمنّا و تقاضا می کند.